Matka powieszonych - analiza i interpretacja
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
do obrzękłego nad miastem księżyca”

Śpiew matki powieszonych zostaje zrównany z alarmem przeciwlotniczym, być może to zapowiedź kolejnej tragedii. Obraz szalonej jest bardzo sugestywny, odwołuje się do najbardziej utrwalonych w świadomości człowieka znaków kobiecego szaleństwa: zewnętrznego nieładu, niepłodności oraz starości:

„w butach z krzywym obcasem
z jałowym łonem
zwiędła piersią”

Strofa ostatnia to zakomunikowanie ostatecznego załamania kobiety (może śmierci): „idzie na dno”. Poeta wykorzystał paradoksalne zestawienie słów, by oddać niezwykłość obrazu oraz ciężar, jaki nosi w sobie matka powieszonych:

„ołowianymi stopami stąpa”

„Stąpanie” to chód delikatny, lekki, pełen wdzięku, a tutaj został przypisany komuś, kto ma ciężkie, „ołowiane stopy”. Dodatkową lekkość w tym wersie uzyskano poprzez walor melodyjności aliteracyjnego zestawienia „stopami stąpa”. Zauważmy też, że matka powieszonych „idzie na dno” „po betonie ulic”. Kilka lat później w innym utworze Różewicz napisze:

„dawniej spadano
i wznoszono się
pionowo
obecnie
spada się
poziomo”

Schodzenie na dno i w „Matce powieszonych” okazuje się poziome. Ważną funkcję pełni tu również księżyc, w poprzedniej strofie „obrzękły nad miastem”, w tej umieszczony został „u szyi” matki. „z księżycem u szyi/ idzie na dno” - te wersy narzucają skojarzenie z obrazem człowieka wrzuconego do wody z dużym obciążeniem (ołowianą kulą, bądź kotwicą). Ale obraz z wiersza jest o wiele bardziej skomplikowany. Dnem matki powieszonych jest właśnie „beton ulic”, a księżyc jest uwieszony u jej szyi, jak dziecko. Świadczy o tym opis z pierwszej strofy:

„srebrna głowę niesie
w dłoniach”

Matka w rozpaczy po utracie dziecka przygarnia księżyc. Tutaj również ujawnia się podmiot liryczny, mimo tego, że mamy do czynienia z liryką pośrednią, a dokładniej sytuacyjną. Podmiot wiersza nie ujawnia się w bezpośrednim „ja” gramatycznym, ale w subtelnym westchnieniu współczucia dla bohaterki:

„ach jaka ciężka bryła

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Twórczość dramatyczna Różewicza – charakterystyka
2  Sławni powiedzieli o Tadeuszu Różewiczu
3  bibliografia



Komentarze
artykuł / utwór: Matka powieszonych - analiza i interpretacja


  • Hmmm, próbowałam interpretować wiersz po swojemu i po jakimś czasie czytając interpretację Kasi, zastanowiła mnie sprawa księżyca. Otóż nie do końca jestem pewna, czy srebrna głowa trzymana w rękach jest księżycem rozumianym jako dziecko. Bardziej bliska mi jest interpretacja srebrnej głowy, jako głowy starszej kobiety, która trzyma ją w dłoniach w geście rozpaczy. Natomiast księżyc z końca utworu moim zdaniem jest świadkiem śmierci matki pogrążonej w bólu, a towarzysząca całemu zdarzeniu noc potęguje emocje na tyle, że można uznać, że to właśnie ona wraz z księżycem przyczyniła się do utonięcia kobiety w betonie, czyli po prostu upadku matki na chodnik i idącym za to zgonem. Oczywiście nie jestem pewna tego, co autor miał na myśli, jednak ta interpretacja jest mi bliższa.
    Paulina (misiulka2016 {at} wp.pl)

  • Dobra analiza wiersza, lecz można by ją było trochę poszerzyć :) ciekawy jest również opis ...ach jaka ciężka bryła wypełniona nocą rozsadzona światłęm " można to na kilka sposobów zinterpretować ! PZDR
    Jarek (jaro177 {at} gmail.com)

  • Anonim - najpierw to sie doucz, bo ten wiersz to przyklad liryki sytuacyjnej, chyba że mam problemy z percepcją i w utworze przedstawiony jest opis jakiegoś miejsca, przedmiotu a nie konkretna sytuacja.
    akasiaa ()

  • Dobra interpretacja, ale zastanawiałabym się nad tym, czy owo "samobójstwo" z księżycem na szyi skończyło się na Ziemii, gdyż to teren obarczony piętnem grzechu, pustka podobna tej, którą staje się dla samobójcy dno morza. Generalnie chodzi o uwypuklenie zdeprecjonowanego świata.
    Puszkinek ()

  • interpretacja jest dobra i podmiot liryczny jest w wierszu pierwszym pytaniem na lekcji j polskiego miliśmy kim jest podmiot liryczny. Anonim jestś w błędzie
    Anonim ()

  • gosiu święta racja a do anonima jedno w tym wierszy podmietem lirycznym jest matka i jest n9esamowisie podkreślona nawet w tytule wiersz oddaje doskonale nastruj tamtych smutnych czasów jest arcydziełem a pokoleniowym
    piotrek ()

  • Ten wiersz naprawde wpływa na ludzkie emocje przez swój tajemniczy nastrój wciąga czytelnika a zarazem nurtuje dlatego wybrałam go do mojej prezentacji maturalnej
    Justyna ()

  • Fakt, interpretacja jest bardzo dobra, a specyficzna kreacja podmiotu lirycznego (który występuje w absolutnie KAŻDYM wierszu, tyle, że może być to podmiot ukryty), jest bardzo trafnie określona. Radzę się douczuć...
    lucy ()

  • Do Anonima: głupoty gadasz. Jak wiersz może nie mieć podmiotu lirycznego??? Podmiot liryczny jest zawsze, nawet jeśli to jest liryka opisowa. Skoro nie jesteś kompetenty to się nie wypowiadaj...
    Gosia ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: